| Profil de iNOTEinote ==>You'll never wa...PhotosBlogListes |  Outils  Aide |
|
|
inote ==>You'll never walk alone.[คุณ...จะไม่มีวันเดียวดาย]มีเพียงเธอคนคนเดียวเท่านั้นที่ทำฉันให้ฝันดี หากว่าฝันชัดอย่างนี้ ก็อยากจะฝันเพื่อเห็นภาพเธอนั้นตลอดไป 26 novembre แค่มอง....
มีอยู่ว่า... คงคล้ายๆ กับความรักกระมัง
20 mars Stop & Smile บางครั้งเราก็ต้องยอมหยุดชั่วขณะ
เพื่อรอที่จะเดินต่อไป ไม่ใช่ดันทุรัง… เพื่อที่จะต้องหยุดตลอดไป บ่อยไป..ที่เราเจอความยุ่งยาก และวุ่นวาย จนไม่รู้ว่าจะต้องทำอะไรก่อนหลัง ไม่รู้ว่าจะต้องจัดการอย่างไรก่อนหลัง บางครั้งอุปสรรคก็เป็นเรื่องของอุบัติเหตุ ซึ่งมาอย่างไม่มีเหตุผล ไม่นึกไม่ฝัน มาอย่างไม่มีคำอธิบาย และบางครั้งมันค่อยๆ มา แต่บางครั้งมันก็ถาโถมมาพร้อมๆ กัน ถ้าเจออย่างนั้นก็คงเป็นยากที่จะรับมือ เมื่ออะไรร้อยอย่างพันอย่างดาหน้าเข้ามา ก็คงไม่ต่างอะไรกับการที่มีใครสักคนโยนเชือกวงใหญ่มาครอบตัวเราไว้ แล้วหมุนเชือกให้เกลียวพันกันยุ่งเหยิง ความตกใจจะทำให้สติของเรากระจัดกระจาย และตื่นตระหนกกับความอึดอัด และคับแคบ เหมือนไม่มีทางออก เหมือนไม่มีอากาศหายใจ จนต้องวิ่งวนหาทางออกอยู่อย่างนั้นด้วยความตื่นกลัว และไม่รู้ตัว เหมือนคนที่ตกใจเวลาเจอเหตุการณ์ที่รุนแรง ที่ไม่รู้จะทำอะไรก่อนหลัง รู้เพียงแต่ว่าต้องวิ่งๆๆ ต้องหนี ต้องร้อนรน โดยไม่มีทางรู้เลยว่าขณะที่วิ่งไม่รู้ทิศอยู่นั้น เชือกยิ่งจะพันตัวเรามากขึ้น และจะมัดเราไว้อย่างแน่นหนาในที่สุด ลองหยุดสักพักดีไหม…หยุดให้หัวใจได้หายเหนื่อย หยุดให้เวลาตัวเอง ให้สติได้กลับมาอยู่กับเนื้อกับตัว แล้วอาจจะมีเวลาทบทวนว่า นาทีนี้เราต้องทำอะไรเป็นสิ่งแรก การหยุดอยู่นิ่งๆ สักครู่ จะทำให้เรารู้ว่า เราต้องมองเชือกที่กำลังมัดเราอยู่อย่างยุ่งเหยิงอย่างพิจารณา มองหาปลายเชือกหรือต้นเชือกให้เจอ แล้วค่อยมาตัดสินใจว่า เราจะเริ่มคลายที่ปลายเชือกหรือต้นเชือกง่ายกว่ากัน หยิบออกมาสักทางแล้วค่อยๆ ย้อนปลายเชือกออกไปทีละนิด ย้อนออกไปทางที่มันพันเข้ามา ถ้าเหนื่อยก็หยุดพักก่อน หายเหนื่อยแล้วค่อยลุกขึ้นมาทำต่อ ค่อยๆ คลายมันต่อไป แม้ว่ามันจะยังไม่คลายไปทั้งหมด แต่ก็ยังพอมีพื้นที่ให้เราได้เคลื่อนไหวในระดับหนึ่ง การทำงานหรือทำอะไรบางอย่างที่เรามุ่งที่จะทำให้เสร็จ ทำๆๆ โดยไม่รู้จักหยุด อาจจะทำให้งานนั้นเสร็จไวก็จริง แต่เราก็จะเหนื่อยเกินกว่าความเป็นจริง แล้วงานก็จะไม่ดีจริง บางเวลา… เราก็ไม่จำเป็นต้องวิ่งตามชีวิตทุกครั้ง แค่เราหยุดนิ่งๆ สักพัก แล้วชีวิตจะหยุดรอเรา ป ล . . .
ปั ญ ห า ต่ า ง ต่ า ง ถ้ า เ ร า ห ยุ ด ใ ช้ ค ว า ม คิ ด ใ น ก า ร แ ก้ ปั ญ ห า อ ย่ า ง มี ส ติ โ ด ย ก า ร ไ ม่ ใ ช้ อ า ร ม ณ์ เ ชื่ อ ไ ด้ เ ล ย ว่ า ทุ ก ปั ญ ห า จ ะ ต้ อ ง มี ท า ง อ อ ก เ ส ม อ ไ ม่ ว่ า จ ะ เ ป็ น เ รื่ อ ง อ ะ ไ ร ก้ อ ต า ม . . . . 4 mars ยากที่จะสู้
...........คนที่กล้าเท่านั้นที่จะรู้ว่าความรักคืออะไร...............
คนกล้าหาญที่พร้อมจะเผชิญกับความผิดหวัง ความรักไม่ใช่ความสำเร็จในความรัก จึงไม่ต้องการนิยามหรือเงื่อนไขไดๆ ความรู้สึกที่อยู่ในจิตใจต่างหาก ที่จะเป็นสิ่งกำหนดว่าจะต้องผ่านอะไรไปไห้ได้ เพื่อที่จะรัก ความรักจะเป็นแรงผลัก ให้สร้างสรรค์สิ่งดีๆ ให้กับโลก ความรักจะสอนให้รู้จักความอดทนและเสียสละ จะสอนให้รู้ซึ้งกับการมีชีวิตอย่างมีค่า ยิ่งกว่าบทเรียนไดๆ ความรักจะบอกว่าการอยู่เพื่อรักใครสักคนนั้น เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ ที่สามารถทำให้ตัวตนของคนลุกขึ้น ทัดเทียมกับทุกคนบนโลกใบนี้ ความรักเป็นเรี่ยวแรงของชีวิตและทำให้โลกหมุนเป็นตัวสำคัญที่ทำให้ .....หัวใจเคลื่อนไหว.....  ความรักที่แท้จริง จะบริสุทธิ์ไม่คาดหวัง ไม่ถือสา ความสุขจะเป็นละอองไอปลิวไปในอากาศ เหมือนสายลมอ่อนที่มองไม่เห็นแต่ก็เย็นสะบาย รักเถอาะ........กล้าที่จะรัก เพราะรักนั้นจะเต็มคุณค่า สำหรับคนที่พร้อมจะเจอกับทุกๆอย่างเท่านั้น หากไม่กล้าสูญเสีย..ก็ไม่มีวันได้รู้จักการครอบครอง เพราะบางที..... ความรักก็อาจไมได้เป็นเรื่องของคนสองคน เมื่อหัวใจคนอื่นบังคับไม่ได้ ก็ไม่จำเป็นต้องบังคับหัวใจตัวเอง สักนาทีที่ได้รักใครสักคนอย่างแท้จริงนั้น ยิ่งใหญ่เกินกว่าจะบอกเล่าให้ใครฟังได้ แม้ที่สุดแล้ว....จะไม่ได้อะไรตอบแทน แต่อย่างน้อยวันคืนที่เล็กน้อยเหล่านั้น.... ก็จะสร้างความทรงจำที่ยิ่งใหญ่ตลอดไป  เรื่องราวของความรัก
แต่ละคน เติบโตมาจากที่แตกต่างกัน ยิ่งมาอยู่ใกล้กันมาก..ก็ยิ่งทำให้เห็นความแตกต่างของ คนสองคน ... อาจมีหลายครั้งที่เรารู้สึกขัดใจ ที่อีกคนทำอย่างงั้น ทำอย่างงี้ หรือพูดจาอะไรที่เราไม่ค่อยพอใจ ... แต่ด้วยความรักที่มีอยู่และหวาดกลัวว่า หากพูดหรือทำอะไรออกไปแล้วจะเกิดการกระทบกระทั่ง หรืออาจทำให้เสียความรู้สึกกันไปป่าวๆ ... จึงเก็บความอึดอัดใจนั้นไว้ดีกว่า จนเผลอลืมไปว่าความรู้สึกที่ไม่ได้รับการผ่อนคลายนั้น จะถูกทับถมสะสมไว้ให้สูงขึ้นเป็นความขุ่นเคือง ในอารมณ์..อยู่เสมอ ... และอาจถึงจุดที่ไม่อาจทนได้ในสักวัน ... การคบหากับใครสักคนอย่างจริงจังนั้น เราต้องไม่ลืมว่า คนคนนั้นคือคนที่เราต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน..ตลอดไป อย่าให้ฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดอดทนขนาดนั้นเลย..ดีไหม. ... กล้าที่จะพูดในแง่ดีและแง่เสีย เพื่อที่อีกฝ่ายจะได้รับรู้และปรับตัวเข้าหากัน เพื่อถนอม..รัก..ไว้ให้อยู่ด้วยกันนานๆ ... เพราะไม่มีประโยชน์อะไรเลย..หากจะ เก็บความรู้สึกเพื่อที่จะรักกันให้มากๆในวันนี้ ...แต่ไม่เคยยอมรับอะไรกันได้ และให้ความรักน้อยลงในวันต่อไป... ... อย่าปล่อยความขุนเคืองใจเล็กๆ ให้กลายเป็นเรื่องใหญ่ ต้องกล้าที่จะพูดคุยกันให้เข้าใจ และให้ทุกความคลางแคลงใจจบลง..ที่ตรงนั้น ... ความรัก เป็นเรื่องใหญ่เกินกว่าจะถูกบั่นทอน ด้วยเรื่องเล็กๆน้อยๆ แค่คนสองคนไม่ได้คุยกัน ...
มุมเล็กเล็ก... เหนื่อย...เมื่อย...ล้า.. คือว่ามันอ่านหนังสือไม่ไหว เลยพร่ำเพ้อไปเรื่อยเปื่อย รู้สึกว่ายิ่งเรียนยิ่งท้อ แต่ก้อจะสู้ต่อไป เพื่อสิ่งหนึ่ง คือ. . 25 décembre •sTory oF the moOn•
ป.ล. อ่านแล้วโดนมั๊ยล่ะ 8 décembre เพื่อนเป็นสสารที่แปลกยิ่งคบนานยิ่งบอบบางคงไม่มีใครที่จะกล้าลุกขึ้นมาประกาศศักดาว่า
สามารถยืนอยู่บนโลกนี้ได้โดยลำพัง และปฏิเสธว่า เพื่อน คือสิ่งฟุ่มเฟือยที่สุดเท่าที่มีมาในประวัติศาสตร์ชาติพันธุ์มนุษย์อันยาวนาน เพราะแท้จริงแล้ว ไม่มีใครสามารถยืนอยู่บนโลกนี้เพียงคนเดียวได้ ไม่ว่าเขาจะเป็นคนเข้มแข็งหรือต่อให้มีขาแข็งสักเพียงไหน มันต้องมีสักวัน สักเวลา สักวินาทีที่เขาอยากจะทรุดตัวลงนั่งคุยกับใครบางคน ซึ่งเขารู้ว่าได้ยืนอยู่ข้างเขาตลอดมาและพร้อมจะอยู่กับเขาตลอดไป สิ่งที่เดินทางมาพร้อมกับเพื่อนและอบอวลอยู่ในคำ ๆ นี้ คือมิตรภาพ ซึ่งอาจจะก่อตัวขึ้นได้ทุกขณะ ตั้งเค้าเร็วกว่าพายุดีเปรสชั่นใด ๆ เพียงแค่ตาสบตา ริมฝีปากกระตุกทำมุมน่ารักกับใบหน้า เชื่อไหมว่าแค่นี้มิตรภาพก็เดินทางมาถึงแล้ว มิตรภาพมีความหมายและความสำคัญกับชีวิต ยิ่งใหญ่ เพราะมันเริ่มต้นจากการให้ และสามารถสิ้นสุดลงด้วยเข้าใจ ไม่เหมือนกับความรักที่มักเริ่มจากการให้ ดำเนินต่อไปด้วยการเรียกร้อง และมักจะสิ้นสุดด้วยการมองหน้ากันไม่ติด ฉันไม่ใช่คนมีเพื่อนมาก เพราะถือว่าเพื่อนไม่ใช่ฟุตบอลที่เมื่อลงสนามก็ต้องรีบวิ่งไปยิงประตูทำแต้มให้ได้มากที่สุดก่อนหมดเวลา เพื่อนไม่มีกฎกติกา มิตรภาพไม่มีการพักครึ่งหรือหมดเวลา และความสัมพันธ์ไม่มีคำว่าแพ้ชนะ ฉันจึงไม่รีบร้อนที่จะมีเพื่อน มันเป็นเรื่องง่ายในการที่จะหาเพื่อนใหม่ แต่มันเป็นเรื่องยากที่จะรักษามิตรภาพระหว่างเรากับเพื่อนให้คงอยู่ตลอดไป เพราะเพื่อนเป็นสสารที่แปลก ยิ่งคบกันนาน ก็ยิ่งเปราะบาง และง่ายต่อการแตกหัก มิตรภาพของเพื่อนที่เติบโตไปพร้อมกับวันเวลาในการคบหา ทำให้คนสองคน (หรือมากกว่านั้น) สนิทกันมากขึ้น จนบ่อยครั้งความสนิทก็ได้ทำให้เราละเลยหรือมองข้ามอะไรบางอย่างไป บ่อยครั้งความสนิททำให้เราทำร้ายจิตใจเพื่อนโดยที่เราไม่ได้ตั้งใจ หรือโดยที่เราไม่รู้สึกตัวด้วยซ้ำ บางครั้งเราอาจจะปรับความเข้าใจกันได้ แต่ก็มีไม่น้อยที่มันลุกลามและรุนแรงเกินที่เราจะไหวทัน และกว่าจะรู้ตัวมันก็ทำลายอะไรต่อมิอะไรย่อยยับลงไปหมดแล้วทั้งนี้ทั้งนั้นเชื่อไหมว่าบางทีมันอาจจะเกิดเพราะคำมักง่ายที่พลั้งปากไปเพียงไม่กี่คำเท่านั้นเอง ฉันเคยเห็นเพื่อนที่คบกันมาเกือบสิบปี เลิกคบกันเพียงเพราะอีกคนลืมนัด และทิฐิเกินกว่าจะขอโทษ และอีกคนก็ใจแข็งเกินกว่าจะยอมให้อภัย อาจจะดูงี่เง่า (ซึ่งฉันก็ว่ามันงี่เง่า) แต่มันก็เกิดขึ้นแล้ว ก็อย่างที่บอก เพื่อนเป็นสสารที่แปลก ยิ่งคบกันนาน ก็ยิ่งเปราะบาง และง่ายต่อการแตกหัก อย่าให้ความสนิทเป็นดาบสองคมที่จะทำลายมิตรภาพและคำว่าเพื่อนลงเลย มันอาจจะง่ายในการที่เราจะหา "เพื่อนใหม่"สักคน แต่มันยากกว่านะ ที่เราจะมี "เพื่อนเก่า"สักคน "เพื่อน" ได้ยืนอยู่ข้างเราตลอดมา และพร้อมจะอยู่กับเราตลอดไป 4 décembre ทำไมต้องมียางลบอยู่บนหัวดินสอบางครั้งเราก็มองข้ามสิ่งเล็กๆน้อยๆไป เพียงเพราะใช้เวลาสั้นๆ ตัดสินสิ่งนั้นว่า "ไร้สาระ" หลายวันก่อน เพื่อนคนหนึ่งถามฉันว่า "ทำไมต้องมียางลบอยู่บนหัวดินสอ ? " ฉันไม่ได้สนใจคำถามนั้นเท่าไหร่ เพียงรู้สึกว่าเป็นคำถามที่ไม่มีสาระอะไรมากมาย แต่ก็ตอบเล่นๆไปว่า "เพื่อความสะดวก หรือไม่ก็ช่วยให้คนขี้ลืมและชอบวางยางลบไม่เป็นที่ ได้มียางลบใช้มั้ง" เพื่อนของฉันยิ้ม ก่อนจะตอบฉันสั้นๆว่า "ไม่ใช่" "อ้าว. . .งั้นเพราะอะไรล่ะ" ฉันอดที่จะถามไม่ได้ "คนเราสามารถทำผิดกันได้" ". . . . . . . . . . . . . . . . . . " ฉันนิ่งไปครู่หนึ่ง หลังได้ยินคำตอบ ปล่อยให้เจ้าของคำถามเดินจากไป โดยไม่ได้อธิบายอะไรมากไปกว่าคำตอบสั้นๆของเขาจะอธิบายฉัน คำถามของเพื่อนที่ฉันเคยมองว่าไร้สาระ กลับทำให้ฉันเก็บมาคิดแทบทุกขณะที่สมองว่าง เย็นวันนั้น ฉันจึงหยิบโทรศัพท์เขียนข้อความส่งถึงเพื่อนๆด้วยประโยคที่ซ้ำกัน. . "ทำไมต้องมียางลบอยู่บนหัวดินสอ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . เพราะคนเรามีสิทธิ์ทำผิดกันได้ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . แต่จงจำไว้ว่า. . .เราไม่ควรใช้ยางลบให้หมดก่อนดินสอ เพราะนั่นอาจหมายความว่า เรากำลังทำผิดซ้ำๆ จนความผิดนั้นอาจสายเกินแก้" ฉันเองยังไม่รู้เหมือนกันว่าสิ่งที่คิดต่อจากเพื่อนจะถูกต้องหรือไม่ และเพื่อนๆที่ได้รับข้อความจากฉัน จะเข้าใจในสิ่งที่ฉันต้องการจะบอกหรือเปล่า จะเข้าใจหรือไม่เข้าใจ. . .นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการนัก สิ่งที่ฉันอยากได้รับ คือ เพื่อนของฉันจะคิดต่อจากความคิดของฉันอย่างไร และลึกๆ ฉันแค่หวังว่า เพื่อนของฉันจะกล้าเผชิญหน้ากับความผิดพลาด และไม่ประมาทในการกระทำของตัวเอง. . เพียงแค่นั้น ฉันก็หมดห่วง Credit by น้องสาวคนหนึ่ง |
|||||||
Envoyer un message privé
S'abonner au flux RSS
Conseiller à un ami
Ajouter à Mon MSN
Ajouter à votre réseau
Inscrivez-vous à des alertes
คืนแล้วคืนเล่า วันเวลาล่วงผ่านไป
ส่งให้ถึงดวงจันทร์ผู้หญิงเกิดเป็นแสงพร่างพรายเต็มท้องฟ้า เคียงข้างดวงจันทร์ 
|
|
